Ne düşündügümü bilmeden
Gitmek istedigim yere gidiyorum..
Çıglık atmak istiyorum ölmek istedigime dair
Ama korkuyorum..
Ölme korkusundan degil
Bir çıglık atamayacak kadar güçsüzüm...
İşte yol...
Herseyi, arkana bakmadan bırakıp git diyor içimden bir ses
Ama gidemiyorum..
içimdeki sesi dinliyemiyecek kadar umutsuzum..
Arkadas, dost, yar...
Kimse kalmadı sanki yaramı saracak...
Ve ben yardım istiyemiyecek kadar tükenmişim...
İşte istedikleri oldu sonunda bizi istemiyenlerin..
İşte ayrıldık..
İşte çöktü sevdamız..
İşte bitti herşey..
Yalancı bahar rüzgarları dolanırdı etrafımızda hep..
Nasıl kıyabildiler ?
Nasıl bitti ?
Nasıl yitirebildik birbirimizi
Yaşanmamış onca şey varken ?
Yaşayıp ayrı kalmak...
Zaten ölmek bu degil mi ?
Kanıma işlemiştin..
Ne Zaman uyumaya calıssam
Hep başucumda hissederdim..
Yalnızlıgımı bozardın..
Sen gidince ;
Adı yalnızlık olan yalnızlık bile
Benim kadar yalnız olmazdı...
Geceleri sendin..
Gündüzleri sen hayatımın...
Yine Seni isterdim..
yine Seni isterdim..
Seni Hep severdim, hep özlerdim..
Gülüşünü özlerdim , seni arardım..
Umutlarımı yeşerten sendin..
Sesini duyardım hayata baglanırdım..
Sana Karşı;
Yürekten konuşurdum..
yürekten Susardım..
Seni sevmek özgürlüktü sanki
Mahkum olmaktı..
Yazdıklarımı sadece sana yazardım
Sadece sana okurdum..
Ellerimi uzattıgımda sanaydı..
Gözlerimi kapadıgımda yine sana..
Seni düşünürdüm saatlerce
Seni hissedersim..
Saclarını okşardım, bir daha isterdim..
Yine özlerdim
yine özlerdim...
Ellerini tuttugum anı düşünürdüm..
Sanki sarhoş olurdum..
Seni düşünürdüm..
Yine severdim
Yine severdim..
Anılarımız tazelerdim cogu zaman
Yaşamak isterdim tekrar
Olmuyor imkansızdı..
Hayal ederdim hayalimdin..
Dua Ederdim Duamdın...
 
Şimdi rüzgarın sesini dinlerken,
mırıldandıgım anlamsız şarkıya
Eşlik ediyor denizdeki yakamozlar...
Tatlı bir esintiydin
Bunaldıgımda içimi serinleten..
İşte bir ben kalmışım
bir de içimdeki sen
ayazın gölgesinde titreyen...
Bambaşka bir yalnızlıktı sensizlik..
Çıldırasım gelirdi gelmeyince sen..
allak Bullak Olurdum..
Karışırdım..
Denizin mavisiydin sanki
Yaşadıklarımızı her düşündügümde
Bir parca kopardı içimden...
Zaman Hep dar gelirdi bize..
Yaşanmadık onca şey bıraktık geriye..
Yeniden yeşermesiydi baharın seni sevmek..
Zamanın durması , yürek sancısıydı...
Bircok seyden Vazgecip
Bircok Seye Baglanmaktı..
Nasıl Kıyabildiler?
Nasıl bitti?
Nasıl yitirebildik birbirimizi
Yaşanmamış onca şey varken ?
Yaşayıp Ayrı Kalmak...
Zaten ölmek bu degil mi?
Bu şiir nasıl yarım kalsın ?